21 października 2009 - Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Łodzi

Obrady plenarne

W trzecim dniu Konferencji obradom przewodniczył prof. zw. dr hab. Bogusław Śliwerski.

Jako pierwszy głos zabrał dr hab. Stanisław Dylak (UAM Poznań), który przedstawił wykład Uczeń - Mózg - Edukacja alternatywna (integralna?). Autor, przywołując najnowsze badania nad funkcjonowaniem mózgu człowieka (w tym nad neurogenezą w hipokampie), które potwierdzają tezę, że „neurony umierają z nudów", uczynił z nich dodatkowy argument przemawiający za alternatywnymi metodami edukacji, preferującymi różnorodne formy aktywności ucznia. Wykład zakończył pokaz fragmentów kilku filmów, zrealizowanych przez dr hab. S. Dylaka, ukazujących szkoły alternatywne w USA, Anglii i Danii.

dr Kathleen Forsythe (Vancouver, Kanada) wraz z tłumaczem

Dr hab. Roman Leppert, prof. UKW (UKW Bydgoszcz) w referacie Edukacja zróżnicowana jako alternatywa edukacyjna. Rekonstrukcja założeń przedstawił uzasadnienie dla idei różnicowania edukacji ze względu na płeć w szkołach koedukacyjnych i jednopłciowych, w tym badania, ukazujące różnice osiągnięć szkolnych uczniów i uczennic na różnych poziomach edukacji. Dr hab. R. Leppert przedstawił także informacje o edukacji zróżnicowanej płciowo w 15 krajach europejskich, podkreślając, że tego typu szkoły lub klasy należy organizować zgodnie z wolą rodziców, a nie w wyniku arbitralnych decyzji władz państwowych.

dr hab. Roman Leppert, prof. UKW (UKW Bydgoszcz)

Dr hab. Hanna Kostyło (UMK Toruń) wygłosiła wykład Paulo Freire - nieobecność nieusprawiedliwiona?, w którym podjęła próbę uzasadnienia dlaczego poglądy i książki tego światowej sławy brazylijskiego myśliciela i pedagoga są w Polsce tak mało znane i dlaczego nigdy nie zostały przetłumaczone i wydane w języku polskim. Zdaniem dr hab. H. Kostyło powodem tego były dwa filary Pedagogii uciśnionych Paulo Freire: z jednej strony chrześcijańska „teologia wyzwolenia", z drugiej zaś ideologia marksistowska w jej latynoskiej wersji. Zarówno władze państwowe PRL, jak i kolejne rządy III RP, a także polski Kościół Katolicki, tak poprzednio jak i współcześnie, nie chciały upowszechniać poglądów, potępionych przez Watykan, a jednocześnie tak bezkompromisowo ukazujących dualizm świata, w którym żyją uciskani i uciskający.

dr hab. Hanna Kostyło  (UMK Toruń)

Cykl wystąpień trzeciego dnia Konferencji zakończyła dr hab. Jolanta Kruk (UG) referatem Formy edukacji w muzeach, centrach nauki i wystawach interaktywnych, prezentując działalność współczesnych muzeów i galerii jako swoistej alternatywy dla tradycyjnej edukacji szkolnej. Na przykładzie interaktywnych placówek muzealnych w Mediolanie, Trento, Paryżu, Londynie i Monachium pokazała różne strategie i style tej edukacji.

dr hab. Jolanta Kruk (UG)

Ostatnim punktem programu Konferencji była prezentacja filmu Włodzisława Kuzitowicza i Piotra Sobczaka Na Bednarskiej. Kalejdoskop szkolnej edukacji, opowiadającego o genezie i ewolucji idei i praktyki demokracji w warszawskich szkołach, znanych jako szkoły „Na Bednarskiej". Film spotkał się z gorącym przyjęciem uczestników Konferencji. Szkoły demokratyczne „Na Bednarskiej" są przykładem na to, że alternatywność w edukacji jest nie tylko możliwa jako idea, ale z powodzeniem funkcjonuje i rozwija się, już od 20 lat, w codziennym życiu szkolnym i pozaszkolnym wspólnoty edukacyjnej wyrosłej w mateczniku na Bednarskie 2/4 w Warszawie.