Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Łodzi - uczelnia wyższa, studia e-learning online

Obrady plenarne pierwszego dnia VI Konferencji „Edukacja Alternatywna - dylematy teorii i praktyki" otworzył inicjator wszystkich dotychczasowych edycji tej Konferencji - Rektor Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Łodzi prof. zw. dr hab. Bogusław Śliwerski.

Pierwsza część obrad poświęcona była dyskusji, którą rozpoczął referat nieobecnego na konferencji prof. zw. dr hab. Czesława Kupisiewicza, którego główne tezy przedstawił prof. B. Śliwerski. Odniesieniem do zarysowanych problemów stały się cztery wystąpienia: mgr Wiesławy Martyniuk (UZ), mgr Elżbiety Antosik (SP w Bełdowie), dr Iwony Paszendy (AHE w Łodzi) oraz dr Piotra Baucia (UG).

Mgr Wiesława Martyniuk (UZ) w referacie Alternatywy dla formalnego obrazu szkoły jako instytucji w uczniowskich metaforach, podkreśliła, że uczniowie mogą w różny sposób postrzegać swoją szkołę, zarówno jako „świat seriali telewizyjnych", „rewię mody", jak i „więzienie" czy „okrutny raj".

Mgr Elżbieta Antosik (SP w Bełdowie) w swoim wystąpieniu Status innowacji - potrzeba czy przymus? zanalizowała postawy nauczycieli wobec podejmowania alternatywnych rozwiązań w zakresie nauczania i wychowania, szczególnie w kontekście systemu uzyskiwania stopni awansu zawodowego nauczyciela.

Dr Iwona Paszenda (AHE w Łodzi) w referacie Myślenie i działania twórcze zaprezentowała dość pesymistyczny obraz kształcenia pedagogów, w którym w niewielkim stopniu kształtowane są kompetencje przydatne w myśleniu i działaniu twórczym, a więc innowacyjnym i alternatywnym do zastanych rzeczywistości szkolnych.

Dr Piotr Bauć (UG) w referacie polemicznym Edukacja alternatywna - oferty przywracania zapoznanych sensów? wobec wprowadzającego tekstu prof. Cz. Kupisiewicza, przedstawił m.in. związki systemów edukacyjnych ze sposobami organizacji procesów technologicznych w ostatnich wiekach rozwoju cywilizacji.

dr Piotr Bauć (UG)

Po wystąpieniach rozgorzała dyskusja, moderowana przez prof. B. Śliwerskiego, podczas której uczestnicy ustosunkowali się do postawionego pytania: „Jak należy interpretować samą istotę alternatywności pedagogiki i alternatywności praktyki szkolnej?"

Po dyskusji głos zabrał prof. dr Hein Retter, który w referacie John Dewey als Reformpädagoge und die Erziehung zur Demokratie (John Dewey jako pedagog nowego wychowania i wychowania do demokracji), odniósł się do filozofii i wynikającej z niej myśli pedagogicznej Johna Deweya. Prof. Retter wskazał na nieprzenikalność i aktualność poglądów Johna Deweya oraz jej znaczenie dla poszukiwania alternatyw edukacyjnych.

Po przerwie uczestnicy konferencji wysłuchali referatu prof. zw. dr hab. Zbyszko Melosika (UAM Poznań) Słoneczna (poza)kulturowa rzeczywistość - tożsamość typu „all inclusive". Dzięki zastosowaniu oryginalnej metafory ekskluzywnego tureckiego hotelu, prof. Z. Melosik w bardzo plastyczny sposób ukazał współczesne paradoksy funkcjonowania człowieka w świecie zunifikowanej kultury.

W kolejnym referacie Andragogika z perspektywy badań biograficznych prof. zw. dr hab. Olga Czerniawska (AHE w Łodzi) skoncentrowała się na wskazaniu wartości metod jakościowych, a zwłaszcza badań biograficznych w eksploracjach pedagogicznych. Prof. O. Czerniawska podkreśliła, że rzeczywistości społeczno-wychowawczej nie sposób opisywać bez uwzględnienia relacji ludzkich, ich osobistych doświadczeń oraz konsekwencji wyborów.

Dr hab. Amadeusz Krause, prof. UG (UG) w wystąpieniu Pedagogika pobocza - złudzenia i nadzieje alternatywności w pedagogice specjalnej odniósł się do głównego dylematu pedagogiki alternatywnej - jej miejsca i wartości w pedagogice: czy i nadzieją na co jest pedagogika alternatywna? Motywem przewodnim tego referatu była myśl, że szkolnictwo specjalne zbliża się, z racji swej genezy i oczekiwanych funkcji społecznych, ku edukacji alternatywnej, w której z założenia powinno znaleźć się miejsce na wszelką różnorodność.

Ostatnim wystąpieniem w tej części Konferencji był obszerny komunikat prof. zw. dr hab. Edyty Gruszczyk-Kolczyńskiej (WSP) - Co zmienia się w edukacji dzieci? Raport eksperta MEN ds. nowych podstaw programowych. Autorka przedstawiła główne założenia wprowadzonych zmian, uzasadniając je przede wszystkim aktualną wiedzą psychologiczną na temat potrzeb rozwojowych dziecka. Z naciskiem podkreśliła potrzebę mądrego wychowania od najmłodszych lat, wspierającego dziecko w rozwoju, oraz przełamywania oporów środowiska nauczycielskiego przed twórczym podejściem do otwartej podstawy programowej i wypełniania jej własnymi koncepcjami praktycznych działań.